ทุกครั้งที่ผมเจอคุณแม่ สายตาที่ท่านมองมาที่ผมนั้น ช่างดูอบอุ่นและเต็มไปด้วยความรักและความห่วงใย แม้ว่ากายของท่านเองอ่อนแอลงไปทุกทีทุกที แต่ความรักของท่านที่มีต่อผมนั้นไม่เคยลดลงไปเลย จนในวันที่ท่านสิ้นลมหายใจ ความรักและความห่วงใยของท่านนั้นหาได้ดับไปพร้อมกับชีพของท่านไม่ ผมยังรับรู้ถึงความรักที่ยิ่งใหญ่นั้นอยู่เสมอ เหมือนว่าท่านยังไม่ได้จากไปไหนเลย เหมือนว่าท่านอยู่ใกล้ๆผม คอยห่วงใยและให้กำลังใจผมอยู่เสมอ และนี่ก็คือรักที่ยิ่งใหญ่ของแม่ เป็นความรักที่ไม่มีวันตาย

เคยมีคนพูดว่า “ความรักไม่มีวันตาย” ก่อนนั้น ผมเคยคิดเอาเองว่าเป็นเพียงคำพูดที่ฟังดูไพเราะ เหมาะสำหรับเขียนลงในจดหมายรัก ร้อยแก้ว​ และบทเพลงรัก แต่ในที่สุด ผมเองก็เข้าใจความหมาย และผมเชื่อว่ามีบุคคลเพียงไม่กี่บุคคลในชีวิตของคนคนหนึ่งเท่านั้น ที่สามารถมอบความรักที่ไม่มีวันตายได้ และหนึ่งในนั้นก็คือ “คุณแม่” ของเรานี่เองครับ

แม้ร่างกายของคุณแม่จะดับลง แต่สายเลือดสายใยของคุณแม่นั้นจะยังคงอยู่กับผม และจะถ่ายทอดต่อไปยังรุ่นลูกรุ่นหลานตลอดไป

รักคุณแม่เสมอ …
บูม